«… ما در طب سبز عصای جادویی نداریم، اما راهِ ساختن معجزه را بلدیم.

این یعنی در «طب سبز»، خبری از نسخه‌های عمومی و تکراریِ بازار نیست. برنامه درمانی ما دقیقاً بر اساس «واقعیتِ بدنِ شخصِ شما» تنظیم می‌شود تا درمانی مؤثر و پایدار رقم بخورد. اما درکِ این واقعیتِ درونی و عبور از آن دیوارهای تاریک، کار ساده‌ای نیست. ما در این مسیر، چون خودمان بارها زمین خورده‌ایم و شکست را با تمام وجود چشیده‌ایم، به یک حقیقتِ بزرگ پی بردیم: برای بلند شدن، باید کمک بگیریم.

— «اگر از من بپرسند که شجاعانه‌ترین حرفی که تا حالا زدی چی بوده؟»

— «کمک…»

ما یاد گرفتیم که کمک خواستن به معنی تسلیم شدن نیست؛ بلکه دقیقاً به معنای «امتناع از تسلیم شدن» است. وقتی برای درمانت قدم برمی‌داری و از ما کمک می‌خواهی، یعنی هنوز برای خودت می‌جنگی.

اگر در این مسیر گریه می‌کنی، بدان که اشک‌ها بی‌دلیل نمی‌ریزند؛ آن‌ها نشانه قدرتِ تو هستند، نه ضعفِ تو. آن‌ها نشان می‌دهند که چقدر برای خوب شدن تلاش کرده‌ای.

ما در طب سبز، قبل از اینکه درمانگر باشیم، هم‌دردِ توایم. می‌دانیم که زندگی گاهی چقدر سخت و بی‌رحم می‌شود، اما می‌خواهیم یک چیز را هرگز فراموش نکنی:

تو دوست‌داشتنی هستی. تو مهمی و چیزهایی را به این دنیا آورده‌ای که هیچ‌کسِ دیگری نمی‌تواند بیاورد.

پس دوام بیاور… دستت را دراز کن و بگو «کمک». بقیه‌ی مسیر را با هم می‌سازیم.»